Ghana dag 4 (18 juli)

's Morgens gaan we om 10:00 naar de kerk. Een kerkdienst duurt meestal iets van 3 a 4 uur. Er is een pastoor die allemaal uitspraken van Jesus staat te schreeuwen en er wordt wordt gedansd en gezongen en op het drumstel en het keyboard gespeeld. Ook wordt er in een soort polonaise richting het altaar gedansd waar je geld in een bak kunt doen. Later staat er een bak voor elke dag van de week. Je kunt geld gooien in de bak bij de dag waarop je geboren bent. Ik erger me eraan dat er steeds om geld gevraagd wordt, terwijl de mensen al heel weinig geld hebben.

Er zijn veel kerken en moskeeën in Tamale voor allemaal verschillende stromingen binnen het christendom of de islam. Daarna gaan we naar Sparkles met Lydia, de vrouw van Francis en haar vriendinnen. Een van haar vriendinnen vraagt of ik haar dochters wil trouwen en mee wil nemen naar Nederland. Bij Sparkles ontmoeten we de volunteers die een maand eerder naar Ghana waren gegaan en ze vertellen over hun ervaringen tot nu toe.

Ghana dag 3 (17 juli)

's Morgens werd ik na 1 uur slapen om 4:30 al wakker. Omdat de huizen geen dichte ramen hebben hoor je alles dat buiten gebeurt. Je hoort de haan kraaien en een imam schreeuwen om 'prayers'. Bij het ontbijt krijgen we een stuk wit brood en een kop thee. Daarna gingen we met Francis Tamale in. We kwamen Norschy tegen en hij leidde ons rond in Tamale. We kwamen langs winkeltjes, veel banken en we gingen door smalle winkelstraatjes. Bijna iedereen kijkt je aan en de mensen vinden het leuk als je naar hen zwaait en ze lachen en zwaaien terug. Als we door Tamale heen zijn gelopen, gaan we lunchen bij een Volunteerstentje, Sparkles genaamd.
Het eten is er best wel duur.Je betaalt
er 9 cedi (ca. 5,50 euro) voor een pizza
met een beetje kaas, tomaat en een
paar stukjes groente. Aan het einde van
de middag gaan we weer met de taxi
terug naar huis. We betalen 3 cedi per
taxi, maar normaal gespoken is het 40
pesewas (1 cedi is 100 pesewas) per
persoon, wat natuurlijk heel goedkoop
is. s' Avonds eten we rijst met een rode
pittige tomatensaus en koolsla. 

Ghana dag 2 (16 juli)

's Morgens verzamelen we beneden bij de uitgang van het hotel. Met een taxi gaan we naar het busstation waar de bus zal aankomen die ons naar Tamale zal brengen. In een van de winkeltjes bij het busstation kunnen we ons ontbijt nuttigen en een fles water kopen. De bus zou er om 8:00 moeten zijn. Uiteindelijk komt die om 9:30 aan, wat best wel op tijd is in Ghanese termen. Je bent pas te laat als je niet komt. Ik moet nog naar het toilet, maar in de bus is er geen, dus ik loop snel de bus uit. Er komt gelijk een man op me afgelopen en hij vraagt wat ik nodig heb, dus ik zeg hem dat ik naar het toilet moet. Hij begint gelijk om zich heen te vragen in zijn eigen taal of er ergens een toilet is. Hij krijgt van iemand een sleutel en hij opent ergens een toilet. Als ik vervolgens klaar ben, staat hij me vreemd aan te kijken en hij vraagt mij of er iets is. Later vertelt Francis mij dat als je zegt dat je naar het toilet moet, dat dat betekent dat je moet poepen. De wegen zijn vol met hobbels en gaten en overal zijn markten, kraampjes en mensen die voedsel of iets anders proberen te verkopen. We hebben een aantal stops, meestal om de 3 uur voor een pauze en om mensen in en uit te laten stappen. Op een gegeven moment stapt er een vrouw en er ontstaat ruzie over een plaats in de bus.

Het lijkt erop dat een meisje in de bus geen recht heeft op een plaatsje en er komen gelijk een stel vrouwen aangerend van achter uit de bus en ze beginnen te schreeuwen naar de vrouw die instapt en de busschauffeur.
Uiteindelijk mag de vrouw die instapt ergens voorin de bus gaan zitten en het meisje mag haar plaats houden.

's Avonds komen we om 22:30 aan in Tamale. Het is er veel rustiger op straat dan in Accra. We worden opgehaald door een vriend van Francis, Norschy, die vaak meehelpt bij de organisatie van VCA. Op straat zie ik een paar keer kinderen op bankje en een tafeltje liggen. Als we bij het VCA-huis zijn aangekomen, pakken we alle 6 onze spullen uit en meteen daarna gaan we met z'n tienen in de taxi naar een van de discotheken in de buurt. We vallen gelijk op en er komen regelmatig Ghanezen naar ons toe die vragen wat je hier komt doen en die je naar je telefoonnummer vragen. Wat opvalt is dat vrienden en vriendinnen hand in hand lopen met elkaar en dat ze tegen elkaar zeggen dat ze elkaar leuk vinden. In Nederland is dit bij een vriendschap niet vaak.